Column: De kunst van het juichen
25-07-2012

Nu de voorbereiding zijn einde nadert is het tijd om de puntjes op de i te zetten. In dat kader hoop ik dat de selectie nog even wat extra aandacht zal besteden aan het vieren van doelpunten. De kunst van het juichen is er één die maar weinigen verstaan.

Met Paco zijn we niet alleen onze spelmaker kwijtgeraakt, maar ook de koning van het juichen. Paco kon heel ingetogen, maar tegelijkertijd extreem blij, juichen. Dan sloeg hij zijn arm om de dichtstbijzijnde teamgenoot en gaf hij met een knipoog naar de aanstormende rechtsbuiten het startsein voor een massale groepsknuffel. Dat straalde wat uit.

Vorig seizoen was het al regelmatig huilen met de pet op wat betreft juichen. Seuntjens die het hele veld over sprintte maar zijn poging om in de hekken te klimmen voortijdig moest staken omdat zijn maat 48 niet op het reclamebord paste. Van Buuren die als een kip zonder kop ter aarde stortte. Buitenhuis die op zijn tenen dartelde alsof hij aan het watertrappelen was en vervolgens een handgebaar maakte dat zelfs de doventolk van het NOS Journaal niet begreep.

Naar aanleiding van het stuk elders op deze website bekeek ik een filmpje met doelpunten van Adnan Barakat. Zag je plots tien Azerbeidjaantjes kriskras over het veld sprinten en Barakat als enige met een bescheiden sprongetje en gebalde vuist zijn doelpunt vieren. Erger voor lul gezet worden door je teamgenoten kan niet. Dat mag bij ons nooit, maar dan ook nóóit gebeuren!

Gelukkig hebben we Tom van Weert nog. Tom heeft ervaring in het juichen en dat zal alleen nog maar beter worden. Bart van Brakel bleek vorig seizoen ook heel mooi te kunnen juichen, maar helaas is de kans groter dat Lange Jan dit seizoen zijn rentree maakt onder de lat dan dat Van Brakel vijf doelpunten mag vieren.

Over Van Grinsven gesproken; houd hem alsjeblieft buiten de kleedkamerdeur als het gaat over de juichen. Voor je het weet viert Randy Wolters zijn eerste treffer met een koprol. Springt Seuntjens provocerend een gat in de lucht voor de neus van Liesveld als hij een blauwwit doelpunt in zijn boekje noteert. Spelers, wat Jan ook zegt over juichen, geloof hem niet!

Misschien kunnen jullie alvast een beetje oefenen in Mill. Vier het als je vanavond weer een bord spaghetti voor je neus krijgt. Doe voor het slapengaan nog even een groepsknuffel. Ik ben benieuwd naar wat jullie op 12 augustus laten zien in Oss!