Missie slaagt bij straatvoetballer
16 januari 2009 om 13:13
Natuurlijk had Mohamed El Makrini ook wel in 'een warm landje' willen trainen op fatsoenlijke velden. Er wordt echter in de selectie al gespaard voor een trip aan het einde van het seizoen, dus het RKC-model (allen bijleggen voor een weekje Spanje) zat er niet in.
Nu heeft El Makrini het niet gauw koud, woensdag was hij met Alper Göbel de enige in korte broek op het trainingsveld. De geboren Utrechter is een trainingsdier. "Loopvermogen is mijn sterkste punt. Daardoor kan ik op het einde van een wedstrijd vaak meer geven dan m'n tegenstander."
Het conditiewerk schuwt El Makrini dus niet. Maar een keer een andere tegenstander dan zijn eigen ploeggenoten was wel lekker geweest. " Vooral het afblazen van de oefenwedstrijd tegen PSV vond ik erg jammer. Maar we hebben de afgelopen weken wel goed ingevuld en hard gewerkt."
Eind 2005 tekende de middenvelder een contract voor 3,5 jaar. "Nu begint het pas, ik moet bewijzen dat ik terecht ben vastgelegd", zei hij toen. Die missie is geslaagd, vindt El Makrini nu. "Ik heb voldoende progressie geboekt. In m'n eerste jaar heb ik weinig gespeeld, omdat we met onder anderen Lurling en Demouge een sterke ploeg hadden. Maar juist van hen heb ik veel geleerd. In het tweede jaar heb ik wel veel gespeeld, dertien basisplaatsen en veel invalbeurten. Alleen had ik aan het einde van het seizoen pech met een hamstringblessure. En die zorgde er dit seizoen ook weer voor dat een goede reeks werd onderbroken."
Tijdens de ramadan kreeg hij er namelijk opnieuw last van. "Ik heb een korte hamstring. Hebben veel straatvoetballers kennelijk, korte spieren. Je weet nooit of de blessure door ondervoeding komt, maar ik denk het niet. Zowel vorig jaar als dit jaar heb ik hele wedstrijden gespeeld, zonder te eten, en dat ging goed. Het enige wat ik kan doen is die hamstring optrainen, door veel te fietsen. Dan kan ik een stootje hebben."
In de laatste weken voor de winterstop raakte El Makrini (21) weer in vorm. Met veel minuten en twee doelpunten tot gevolg. "Tegen Veendam bestreek ik in m'n eentje de hele rechterflank. Ik kan overal wel spelen, maar houd de voorkeur voor de positie achter de spitsen."
Eigenlijk zou El Makrini's zaakwaarnemer, Tessa de Mos, woensdag met Fred van der Hoorn om tafel zitten om over de toekomst te praten. Vanwege ziekte van de manager werd die afspraak uitgesteld, maar beide partijen hebben aangegeven in te zetten op contractverlenging. "Ik val misschien niet zo op als Eppie (Arjan Ebbinge, red.), die de hele dag loopt te grappen, grollen en kletsen. Ik ben erg rustig, maar heb het uitstekend naar mijn zin."
Als er een nieuwe krabbel wordt gezet, denkt El Makrini ('Mo'tje' voor zijn collega's) hardop, gaat hij het ouderlijk huis in Wijk bij Duurstede misschien wel verlaten. "En dan met m'n vrouwtje in Utrecht wonen of zo. Zij werkt daar." Het op en neer treinen zit er hoe dan ook op. Jarenlang trof El Makrini daar dagelijks Ismaïl Aissati (eerder nog teamgenootje bij Elinkwijk) en Ibrahim Afellay. "Maar een auto is beter. Van deur tot deur en op tijd."
Eerst maar weer eens 'ballen'. "Iedere wedstrijd wordt voor ons een finale." El Makrini heeft niet het idee zich, met een nieuwe trainer, opnieuw te moeten bewijzen. "Ze kennen ons toch al door en door?"
Bron: Brabants Dagblad (foto Ton Niessing/Pro Shots)