Brands jr.: 'Ik heb best wel lopen kloten, ja'
11 februari 2009 om 17:13
"Als je me hier teleurstelt, weet ik je te vinden. Want als je gaat lopen kloten, kijken ze mij er op aan." Met die waarschuwing van Marcel Brands, technisch directeur van AZ, moest zoon Kevin het doen. Onlangs tekende jr. een contract bij de Noord-Hollanders.
Brands sr. verbindt met zo'n uitspraak bijna zijn eigen lot aan het slagen van zoonlief in Alkmaar. En dan vertelt Kevin Brands naar eigen zeggen nog 'de nette variant'. Hij had een paar weken na zijn vertrek bij FC Den Bosch de stoute schoenen aangetrokken en, zonder medeweten van pa, met Jong AZ-coach Marcel Bout gebeld. "Mijn vader had het namelijk nooit goedgekeurd. Maar Kevin Rijnvis, een vriend van me uit mijn RKC-tijd en nu keeper bij Jong AZ, zei steeds 'probeer het nou maar gewoon'."
Bout zag het wel zitten dat Brands in Alkmaar zijn conditie kwam opvijzelen, maar moest natuurlijk eerst met Marcel Brands overleggen. Uiteindelijk stemde die in. "En ik heb maar eens goed in de spiegel gekeken", erkent Kevin (20). Die opmerking van zijn vader kwam natuurlijk niet uit de lucht vallen. "Ik heb best wel lopen kloten, ja. Was wel eens vervelend, eigenwijs. Maar het lag natuurlijk nooit aan mij. Ik wist altijd alles het beste. Terwijl ze bijvoorbeeld bij RKC echt wel het beste met me voor hadden. Het hoorde een beetje bij de puberfase. Maar ik ben nu verstandiger en volwassener. Ook omdat mijn vader er druk op heeft gelegd."
Bij FC Den Bosch gaf Brands al snel op. In een seizoen komen altijd kansen, zeker als er spitsen vertrekken of geblesseerd zijn. Maar daar had de Waalwijker het geduld niet voor. Hij had wel zijn redenen voor het vertrek bij Den Bosch. "Ik had niet het idee dat ze een goede voetballer in me zagen. Bernard Quainoo en ik vielen bijna altijd buiten de selectie. Ik was twee weken ziek geweest in de voorbereiding en dan sta je er voor je gevoel meteen buiten. Daarnaast wordt in de eerste divisie vooral vechtvoetbal gespeeld en daar moet ik het niet van hebben. Hoewel ik respect heb voor Peter van den Berg bijvoorbeeld. Die voetbalde nog met mijn vader. Maar ik ben een technische speler. Ik kreeg me bij Den Bosch toch een hoop schoppen op de training. Achteraf heb ik misschien te weinig geduld gehad. Maar ik sta nog steeds achter deze beslissing."
De knop moest wel om bij Brands junior. Lanterfanten wordt nu niet meer geaccepteerd. Toen de familie nog in Waalwijk woonde, moest hij regelmatig 's morgens om zes uur op om met zijn pa naar Alkmaar te rijden. "Dan trainde ik twee keer en was 's avonds om zeven uur weer thuis. En ging ik maar slapen, de volgende dag was het weer raak. Nu wonen we in de buurt, een stuk prettiger."
Brands had het 'geluk' dat hij in de eerste week niet speelgerechtigd was voor Jong AZ. "Meneer Van Gaal had voor het eerste team een aanvaller nodig op de training en wilde iemand die geen wedstrijd had gespeeld. Na die training zei Mounir El Hamdaoui dat ik goed had getraind. En ik werd er steeds vaker bijgehaald als de trainer voor een partijtje 22 spelers nodig had."
De naam El Hamdaoui valt zeker zes, zeven keer. Het grote voorbeeld van Brands, zo blijkt. "Ik was een paar maanden geleden nog fan van hem. Nu nog, maar het is wel anders. Soms lig ik in bed te bedenken dat ik die dag met Mounir op het trainingsveld heb gestaan. En met de voormalige coach van Ajax, het Nederlands elftal en Barcelona. En dat ik straks misschien bij de club hoor die landskampioen wordt. Zo snel kan het gaan. Ik heb na FC Den Bosch best wel eens gedacht dat het over kon zijn. Het verhaal van de club dat ik een maatschappelijke carrière ambieerde, klopte niet. Ik wilde echt nog wel voetballen. Kon op een gegeven moment naar Telstar en op stage bij Volendam." Maar toen kwam AZ ineens voorbij. Mede op voorspraak van Louis van Gaal tekende Brands na een paar weken meetrainen een contract voor 2,5 jaar. "Of het een contract op amateurbasis is? Ik zou het niet weten. Het is een beloftecontract."
Hoe het zwart op wit staat, kan Brands niet zo veel schelen. Het eerste team is zijn doel. Tegen AGOVV (3-3) in de winterstop speelde hij er al een keer in mee. Maar kijk eens naar de namen die hij voor zich heeft. "De Zeeuw, El Hamdaoui, Mendes da Silva. Maar ik doe er alles voor. Met kerst was mijn team vrij, maar ik heb meegetraind met het eerste in het stadion. Je wordt met de minuut beter. Ik kan het niet meer maken om m'n schouders te laten hangen. Hier ben ik ook de lolbroek, maar wel ééntje die zich altijd honderd procent in zet."
Marcel Brands is ook trots, weet Kevin via zijn moeder. "Zelf zegt hij meestal niet wat er goed is, alleen wat beter moet. Hij kijkt nóg kritischer naar mij dan naar de rest en hij laat zijn trots niet graag zien. Zo is-ie nu eenmaal.
Bron: Brabants Dagblad (foto Peter Lous/Pro Shots)