Seizoen FC Den Bosch is niet helemaal verloren
22 april 2009 om 13:37
Het wisselvallige seizoen van FC Den Bosch zit er bijna op. Tijd om de knop om te zetten en aan het werk te gaan voor komend seizoen. Waar ging het dit seizoen mis voor FC Den Bosch? Niet bij het vertrek van trainer Theo Bos in de winterstop in ieder geval.
De club wilde 'mister Vitesse' niet de kans ontnemen op zijn droombaan in Arnhem, en terecht. Bovendien had de ploeg in januari ook al acht punten minder dan vorig seizoen en stond achtste. De oplossing om zelf het seizoen af te maken, was ook geen onlogische keuze van manager voetbalzaken Fred van der Hoorn. Gezien de financiële situatie van de club, maar ook omdat de club geen stroman wilde aanstellen.
Maar het is er sportief niet beter op geworden onder het trainerstrio Van der Hoorn/Van Grinsven/Scholten. Een trio met een duidelijke leider. Van der Hoorn heeft het altijd over 'we', maar iedereen weet en ziet dat hij bepaalt. Onder zijn leiding werden zestien punten gehaald uit veertien duels. Er werd bijvoorbeeld verloren van Fortuna Sittard, AGOVV en Haarlem. Even leek het lek boven, drie keer op rij winst, maar vervolgens werd net zo snel drie keer verloren.
Den Bosch hoopt nog op een wonder, maar moet reëel zijn: het heeft in de nacompetitie weinig te zoeken. Vervelend is dat coach Fred van der Hoorn niet mag worden aangesproken over speltactische zaken. Daar is woordvoerend trainer Jan van Grinsven voor. Terwijl Van der Hoorn de vraag zou moeten beantwoorden waarom hij meteen in zijn eerste wedstrijd het systeem omgooide: van 4-4-2 naar 4-3-3. De ploeg heeft welgeteld één echte buitenspeler, de 18-jarige Danny Verbeek. Van der Hoorn stapte er snel vanaf, maar wilde de daarop volgende overwinning (1-7 bij Eindhoven) niet aan die omzetting toeschrijven.
Vanaf dat moment voetbalde FC Den Bosch niet slecht, maar behaalde het veel te weinig punten. Het probleem: scoren. Met de geblesseerde Paul Jans heeft de club pech, hij was de beoogd doelpuntenmaker. Negen minuten duurde zijn seizoen. Bernard Quainoo kwam van Haarlem, maar was niet goed genoeg. Kevin Brands zag het in Den Bosch niet zitten en vertrok, om nota bene bij AZ te tekenen. Abid El Idrissi is geen scorende spits en topscorer Koen van der Biezen werd niets in de weg gelegd toen ook die wilde verkassen. Zijn teamgenoten vroegen zich hardop af of dat een verstandige beslissing van Van der Hoorn was. En zij hebben gelijk. Van der Biezen is geen Huntelaar, maar had er in de laatste maanden ongetwijfeld meer gemaakt dan Diangi Matusiwa, door FC Den Bosch bij Omniworld opgepikt. De Angolees heeft veel te veel kansen nodig. Van de derde spits, Tom van Weert (18), mogen nog geen wonderen worden verwacht.
De selectie van FC Den Bosch is te smal om spelers als Van der Biezen zomaar te laten vertrekken. Zeker als het de opgeleverde centen niet kan investeren in de spelersgroep. De verkoop kwam het bestuur goed uit, maar mede daardoor is het waarschijnlijk een jaartje geen play-offs voor FC Den Bosch. Het pieken aan het slot van de competitie, waar Theo Bos het steeds over had, blijft uit.
Natuurlijk kampte het team week in week uit met een lange lijst geblesseerden. Maar vaak werd duidelijk dat de club daar wel iets aan kon doen. Het zijn vaak dezelfde spelers, kennelijk fysiek niet de sterksten. Hun herstel duurt te lang en niet zelden speelden ze te lang door met pijn.
Het seizoen heeft ook een duidelijk pluspunt. De halve A1 is voor de leeuwen gegooid in het eerste team. Die vroege ervaring betaalt zich altijd terug. Over een jaar of twee moeten Verbeek, Van Weert, El Khayati, Guler en Van Geelkerken belangrijk zijn en eventueel geld opleveren. Sowieso is het toekomstbeeld niet al te somber. De geluiden over de nieuwe trainer Marc Brys zijn goed, net als die over Willem II-spelers Niels Vorthoren en Steef Nieuwendaal. Fred van der Hoorn neemt weer plaats in zijn kantoor en heeft ontegenzeggelijk een neusje voor 'gratis', bruikbare spelers. Als de basis intact blijft, krijgt hij misschien gelijk en heeft de Bossche jeugd inderdaad de toekomst.
Bron: Brabants Dagblad (Rik Spekenbrink)