FCDBFans

Koen van der Biezen, topscorer en teamspeler

9 september 2007 om 01:44

Vorig seizoen maakte hij er vijf, voornamelijk als invaller. Nu krijgt hij het vertrouwen van trainer Theo Bos, staat Koen van der Biezen (22) in de basis en heeft-ie met - nu al - vijf goals een belangrijk aandeel in het succes van FC Den Bosch.

Dinsdagmiddag, Stadion De Vliert. Om maar eens een understatement te gebruiken: de sfeer is prima bij FC Den Bosch. Dat kan ook niet anders, kort na het veroveren van de eerste periodetitel. De Bosschenaren werden nog geen twee maanden terug kansloos geacht voor zo’n periode, laat staan voor het kampioenschap. Vrijwel de complete aanval vertrok in de zomerstop en wat daar voor terug kwam was volgens lokale en nationale media niet veel soeps. Routinier Gorgi Hristov werd weliswaar aangetrokken, maar verder? Jongelingen Randy Thenu, Diego Karg en Koen van der Biezen, die moesten het dit jaar gaan doen.

Juist Van der Biezen (22) is momenteel één van de exponenten van het nieuwe, succesvolle Den Bosch. Zes duels , waarvan drie in de basis, leverden hem en zijn ploeg nú al vijf doelpunten op. En dus komen de doelstellingen van de spits, die vorig seizoen vijfmaal trefzeker was, behoorlijk in gevaar. “Begin van dit seizoen moest iedere speler een rapport invullen, met daarin persoonlijke verwachtingen”, vertelt Van der Biezen in de businesslounge van Stadion De Vliert. “Ik wilde er meer dan vorig jaar gaan maken. Misschien toch maar eens aanpassen, haha. Als wij zo bezig blijven moet tien goals zeker lukken.”

Knokkers
Van der Biezen was best tevreden toen hij deze zomer hoorde dat veel van zijn concurrenten hun geluk elders gingen beproeven. Vorig seizoen was hij vaak degene die de laatste minuten inviel om een doelpunt te forceren, achter de inmiddels vertrokken Frank Demouge, die er veertien inlegde. “Je gunt het Frankie ook, dat hij naar Willem II gaat. Die hoort in de Eredivisie thuis. Ik heb veel van hem geleerd. Zijn slimmigheid, het gebruiken van je lichaam om de bal af te schermen. Maar voor mij was het zeker niet erg dat hij weg ging, het betekende een nieuwe kans en die moet je met twee handen aangrijpen.”

Het nieuwe Den Bosch is misschien zelfs wel beter dan vorig jaar, durft de aanvaller te beweren. “Kwaliteit zegt niet alles. Beter tien knokkers dan tien Maradonna’s. En wij hebben een hoop knokkers. Geen spelers die het puur van hun techniek moeten hebben. Gas erop er ervoor gaan. Zien ze hier ook graag. Dit seizoen zijn we nóg meer een team geworden, iedereen gunt het elkaar en doet een stapje extra. ” Is dat dan de kracht van deze succesploeg, het harde werken? “Nou, er wordt ook goed gevoetbald hoor. Maar we hebben gewoon een heel solide elftal. Met Arjen Ebbinge en Peter van den Berg hebben we twee ervaren spelers in de verdediging, dat is al lekker spelen. Benjamin Pinto, Paul Beekmans en Arturo ten Heuvel hebben ook de nodige wedstrijden in het betaalde voetbal op hun naam staan. Als je zulke ervaren gasten hebt, en het klikt met de jongere spelers, dan zit het goed en wil je ook een stapje extra voor elkaar doen. Al is de sfeer natuurlijk ook goed omdat je zoveel wint, haha.”

Van der Biezen is een aanvaller die echt voor zijn goals leeft. Dat wil-ie best toegeven. In de jeugd van TOP Oss, dat hem al vroeg scoutte bij amateurclub Nulandia, scoorde hij er jarenlang lustig op los. Hij zat in 2004 dicht tegen het eerste elftal van de Eerstedivisionist aan, maar FC Utrecht plukte hem bij TOP weg. “Ik scoorde drie keer in een oefenduel met Utrecht”, blikt Van der Biezen terug, “en ze bleven me in de gaten houden. Daarna ging het snel. Ik belandde bij het tweede elftal, in een goede lichting. In de competitie werden we tweede en derde, ik maakte er in mijn eerste jaar ongeveer zestien.”

Verder dan bankzitten bij het eerste elftal kwam de aanvaller echter niet. Teveel concurrentie. “Daar was moeilijk tussen te komen. Na het tweede jaar liep mijn contract af. FC Utrecht wilde me wel houden, maar ze vonden me voor het eerste elftal nog tekort komen. Ik heb toen bewust gezegd: ik ben twintig, ik ga naar een club waar ik wél kan spelen. Er was concrete interesse uit de Jupiler League, FC Den Bosch belde. Ik heb hier een heel positief gesprek gehad en het gevoel was goed. Dit is een grote club, ze deden hier toen al mee om de titel.”

Linkerbeen
Dat laatste moet wellicht even genuanceerd worden. Dit seizoen is diezelfde titel namelijk geen issue. Niemand in de Brabantse hoofdstad is er mee bezig. Althans, spelers en technische staf niet. “Onze doelstelling was een periode pakken. Nou, je kunt hem maar vast hebben toch? Natuurlijk moet een club als Den Bosch de ambitie hebben om in de Eredivisie te spelen. Groot stadion, grote stad, veel supporters. Maar dit seizoen is de titel niet realistisch. In de kleedkamer hebben we het daar ook niet over. Wij bekijken de zaak van week tot week. Hoe speelt de tegenstander, hoe gaan we ons verweren, waar liggen hun zwakke punten? Gewoon elke keer proberen te winnen.”

Voorlopig focust Van der Biezen, wiens contract na dit seizoen afloopt, zich volledig op FC Den Bosch. Eerst maar eens presteren met de club en zichzelf doorontwikkelen. Dat is, naast zijn bescheiden target van zes goals, de doelstelling. Het kan namelijk allemaal nog veel beter. Zo werkt-ie bij de club met Wim van der Horst, oud-spits van FC Den Bosch, aan zijn linkerbeen. “Na de training gaan we met hem oefenen op afwerken. En je krijgt er tien vanaf rechts, maar evenveel vanaf links hoor. Met mijn linkerbeen kan ik een bal aannemen, maar er even eentje in de bovenhoek plaatsen gaat nog niet. Daarop trainen en dingen leren is belangrijk. ” Twee jaar terug was-ie nog een luie spits. Type Inzaghi. “Maar dat pikken ze hier niet. Als ik tien minuten niet werk, krijg ik het wel te horen. En dat is ook niet meer dan normaal. Vorig seizoen miste ik in een thuiswedstrijd tegen TOP twee dotten van kansen. Fluitconcerten uit het publiek. Dan zakt de moed in je grote tenen. De week erop maakte ik de winnende tegen RBC en het was weer hosanna. Dat is ook voetbal. Een vriend zei ooit al tegen mij: je bent zo goed als je laatste bal. En dat is precies zo.”

Bron: Eerstedivisie.nu (Paul Audenaerd)