Lurling: 'Laat ze me maar irritant vinden'
2 oktober 2007 om 14:36
Het is en blijft een man apart, Anthony Lurling. Waar hij ook komt met NAC, in De Kuip of op sportpark Schoonenberg; vrijwel overal oogst de zo vriendelijke Brabander de hoon van het publiek. Zich er druk om maken is er echter niet meer bij.
Lurling zégt het, Lurling bewijst het. De dit seizoen toch al opgebloeide Bosschenaar was tegen PSV dé uitblinker bij NAC. ,,Wanneer mijn contract over twee jaar afloopt, blijf ik graag nog langer. Ik hoef niet meer weg uit Breda."
Tuurlijk, niets zo opportunistisch als de voetballerij. Maar dat Lurling happy is bij NAC, is wel duidelijk. Afgelopen zaterdag tegen PSV droop het zelfvertrouwen negentig minuten lang van zijn gezicht. De voortdurend aanspeelbare spits líep als een gazelle en jaagde als een hongerige tijger. Eric Addo kan het nu nóg voelen. ,,Het was hij of ik“, doelt Lurling op zijn bikkelharde tackle op de Ghanees. ,,Ik ben geen type dat zijn poot terugtrekt.”
Wél een type dat vertrouwen van zijn coach nodig heeft. Foppe de Haan schonk het hem in zijn glansperiode bij SC Heerenveen; Bert van Marwijk liet het eens pijnlijk na bij Feyenoord. Lurling herinnert zich de Europese wedstrijd tegen Teblice. ,,In de vier duels daarvoor had ik even zo vaak gescoord. Maar wie werd er gewisseld toen Giel Swerts na één minuut rood kreeg? Juist.“
Funest voor het gevoelsmens Lurling. Vorm, zo meent hij, bestaat niet. Vertrouwen wel. Hij heeft het als geen ander nodig. Toen NAC-coach Ernie Brandts hem na het oefenduel tegen Getafe bombardeerde tot centrumspits, sloeg de twijfel even toe. 'Wat als Amoah straks weer fit is?' Maar Lurling speelt. Nog steeds. En ook nog eens goed. Het is dat Gomes onder de lat stond bij PSV, anders had Lurling voor de winnende gezorgd zaterdag. Niet voor niets prees Brandts hem na afloop. ,,Mooi”, vindt Lurling.
,,Brandts is een rustige man, doet geen rare dingen. Ik had gelijk een goed gevoel bij hem.“ Wie Lurling zo hoort praten móet zich haast wel afvragen waarom juist híj zo vaak het middelpunt is van heisa en tumult. ,,Het is de vervelende naam die aan me kleeft. Men vindt me irritant. Dat mag, ik maak me er niet druk om. Maar ze moeten me geen matennaaier noemen, want dát ben ik niet.”
Lurling weet wel waar het beeld vandaan komt. Kalou (Feyenoord) en Hugo (FC Groningen) kregen ooit rood na een door hun betwiste charge op Lurling. ,,Da's acht jaar geleden! Moet je kijken hoe lang zo'n akkefietje blijft hangen.“
Bij NAC, de club die hij 'saamhorig' en 'warm' noemt, lijkt Lurling weer op de speler die zo vaak excelleerde bij Heerenveen. Hij ziet parallellen ,,Voetbal is weer hobby. Zowel in als buiten het veld zijn we hecht, hebben we plezier. Dé basis voor prestaties”, merkt hij na teleurstellende avonturen bij Köln en RKC Waalwijk, een onvruchtbare tijd bij FC Den Bosch en een wisselvallige eerdere periode bij NAC. ,,Persoonlijk ging het toen aardig; met de club niet.“
Waar hij destijds botste met een deel van het publiek, is hij nu onomstreden in Breda. ,,Zaterdag gingen de duimpjes zelfs omhoog. Zoiets doet me zó goed. Ik heb met NAC de juiste keus gemaakt.”
Bron: NACblog.nl