FCDBFans

Column: Sprookjesachtige euforie

3 november 2012 om 20:37

Het is vrijdag 2 november 2012, de dag na de historische bekerzege. Sinds iets later dan 20:30 uur gisterenavond leef ik in een flinke euforische bui. Bij mezelf dacht ik: "Na een nachtje slapen is dat best wel minder." Maar nee hoor, niets is minder waar.

Het slapen ging sowieso moeilijk en ook vanochtend stond ik op met de volgende blijde gedachte in mijn hoofd: 'JAAAAAHHHAAAAHHHAAA!!!' Maar om een hele column nu te vullen met alleen maar juichkreten gaat wellicht wat ver. Dus daarom maar een verslag gezien vanuit mijn eigen grijs-groene ogen, over deze prachtige afgelopen maand en een klein stukje november. Een periode die er voor heeft gezorgd dat ik niet meer met een knoop in mijn maag naar (familie)feestjes moet, alwaar je het gesprek aan moet met mensen die voor de gemakkelijke voetbalweg hebben gekozen (lees: supporter van een club in het rood-wit). Een periode die mij het Met Heel Mijn Hart shirt weer met de borst vooruit laat dragen.

Alsof het een sprookje is begon de opmars in de feeërieke bossen van Apeldoorn. Joey Brock raasde weer als vanouds als een sneltrein, in tegenstelling tot de NS op de juiste momenten, langs de zijlijn. Moreno Rutten lijkt eerder 19 jaar ervaring te hebben in het betaald voetbal, dan dan hij deze leeftijd bezit. Tom van Weert bewijst dat zijn talent hoger ligt dan de Jupiler League. En superbelg Kevin Begois heeft na deze wedstrijd meer assists op zijn naam staan dan menig ploeggenoot.

Net zo min dat ik sprookjes uit mijn jonge tijd herinner, kon ik me ook niet voor de geest halen wanneer we voor het laatst thuis van het Friese SC Cambuur hadden gewonnen. Niet dat ik 19 oktober 2012 nu in mijn geheugen heb gegrift, maar er staat wel weer een overwinning tegen de Friezen op mijn gedachtetijdlijn! Net als de wereldgoal van Randy Wolters die door mij op de tribune, met geen enkele kennis van voorspellende gaven, werd ingeleid met de zin: 'Wat jammer dat we Reniers niet meer hebben, die schoot die bal er zo in van die afstand.' Wat restte was BOOOOOEEEEM!!!

Na de wedstrijd in Volendam twijfelde ik wat er nu eigenlijk slechter was. De palingsound of het totaal niet sprookjesachtige voetbal wat de thuisclub op de mat legde. Daar in tegen stonden wij, op de één seconde weigering van het scheenbeen van Bart van Brakel na, als een huis. Wederom een 2-1, maar wel verdiende overwinning. Kijkend naar de topscorerslijst van de club, valt dan ook nog mijn oog op een nu al verdubbeling van het aantal doelpunten van Jeffrey Vlug ten opzichte van vorig seizoen; 'spiegeltje, spiegeltje, aan de wand, dit mag morgen in de krant.'

Wat ook de krant, meerdere zelfs, haalde was de magische overwinning van gisteren! Het sprookje duurt voort. Zelfs vier alinea's schrijven verder kom ik niet tot betere gedachten en/of uitspraken als: 'JAAAAAAAAHAAHAAAA, HOPPPPPPAAAA, WHO THE FUCK IS TWENTE' en de neiging tot het meerdere malen opzoeken van het woord 'onderschatting'.

Al met al een geweldige periode. Toeval of niet ook het gene wat aanstaande zondag al een klein beetje op het spel staat. Laat het sprookje nog maar even verder duren. En voor alle verslagen en de hopelijk afdruipende komende tegenstanders zou ik willen melden, neem dit in gedachte: 'jullie leven nog lang, maar net iets minder gelukkig dan wij!'

Bron: FCDBFans.nl / 't Boschke