Liefhebber Vlug is nog ambitieus
6 december 2012 om 13:11
Voor ‘nomade’ Jeffrey Vlug (26) gaat er niets boven zelf spelen. De ambitieuze speler heeft het hoogste niveau nog altijd niet uit zijn hoofd gezet. Vlug geniet als voetballer vooral van de mensen met ongeremde passie voor hun club.
Clubliefde en Jeffrey Vlug. Dat lijkt een beetje tegenstrijdig. De 26-jarige voetballer uit Woerden is een globetrotter in de eerste divisie. FC Den Bosch is alweer zijn vierder werkgever op het tweede niveau. De carrière van Vlug begon stormachtig met een basisplaats in de Eredivisie bij Sparta en een goed contract voor 4,5 jaar bij de Rotterdamse club. Maar met het vertrek van Wiljan Vloet verdween ook het vertrouwen in de speler, die zich als rechtsbuiten juist aan het ontwikkelen was.
‘’Ik heb inmiddels het stempel van ‘typische eerste divisiespeler’ gekregen en daar kom ik misschien nooit meer vanaf”, zet Vlug in café Silva Ducis aan de Bossche parade. “Toch oordeelde Fons Groenendijk vorig jaar dat er al meer in zat. En dat terwijl ik niet bepaald een topseizoen draaide. Jan Poortvliet denkt ook dat ik nog een stap moet kunnen maken.”
Wie Vlug maar oppervlakkig kent, krijgt al gauw een verkeerd beeld van de voetballer. Op het veld komt hij soms wat geagiteerd over. Dat wekt op de tribunes wrevel op. Hij onderhoudt een haat-liefdeverhouding met de fans. Buiten het veld maakt hij een heel stabiele indruk. Vlug is al vijf jaar samen met zijn vriendin, eentje van een drieling. Hij woont in een appartement in Woerden in gezelschap van bulldog Jela.
“Ik ben een echt familiemens”, zegt hij. “Met mijn vader pak ik geregeld een wedstrijdje. Als we dan op zaterdagmiddag samen zijn en ik heb niet goed gespeeld, dan krijg ik het wel te horen. Ik heb ook geen moeite met kritiek, ben ook heel kritisch op mezelf.” Vlug is ook voortdurend bezig om zijn horizon te verbreden. Vorig jaar rondde hij de opleiding tot accountmanager af. “Ik liep nog een half jaar stage bij FC Den Bosch. Op het trainingscomplex merk je er weinig van. Maar als je op kantoor zit, besef je hoeveel de mensen die er werken om de club geven.”
Dat voetbal alleen niet zaligmakend is kreeg hij van huis uit mee. Zijn vader is manager bij de vestiging van houthandel Jongeneel in Woerden. Zijn moeder is hoofd communicatie en pr van het ziekenhuis. Misschien heeft hij daarom het hart wel op de tong. Want Vlug durft zich publiekelijk uit te spreken als iets hem dwarszit.
Na de 0-3 nederlaag tegen Emmen stond hij boze fans te woord en bracht hij in de kleedkamer de discussie op gang. “Ik was er helemaal klaar mee. Ik riep dat we voor elkaar door het vuur moesten gaan. Zulke uitspraken worden je niet altijd in dank afgenomen. Maar ik ben er niet om vrienden te maken. We zijn samen met een doel bezig. Dan heb je elkaar keihard nodig. Als iedereen dan zijn mond houdt, gebeurt er niets.” Maar met zijn 26 jaar is hij een van de oudere spelers bij FC Den Bosch. “Je moet elkaar kunnen corrigeren en de waarheid durven te vertellen. Ook in het veld. Bij Sparta werd je door types als Danny Schenkel en Yuri Rose met de grond gelijk gemaakt als je jouw man liet lopen.”
Ook na de verliespartijen tegen Almere City en Telstar was er weer een praatsessie bij FC Den Bosch. Technisch directeur Fred van der Hoorn stapte de kleedkamer binnen. “Het ging over wat de spelersgroep anders zou kunnen doen. Dan spreek je met elkaar wat dingen uit. Het is niet zo dat we dat alleen met de trainers kunnen doen. Die hebben zo’n 1500 wedstrijden ervaring in het betaald voetbal. Maar Van der Hoorn is toch een man met status. Die kan ook wel wat op gang brengen.”
Vlug houdt wel van kleurrijke mensen. Hij vind het boeiend om bijvoorbeeld naar Theo Janssen te luisteren, die altijd zegt waar het op staat. En in wie bij alles de passie voor het voetbal doorklinkt. Vlug is ook liefhebber. “Ik heb bij Sparta wat centjes laten liggen toen ik mijn contract liet afkopen. Veel verdienden is leuk. Maar er gaat niets boven spelen en door de groep serieus genomen worden.”
Met de keuze voor zijn clubs was Vlug niet altijd even gelukkig. Bij Go Ahead moest hij plaatsmaken voor Marc Overmars, die besloot weer te gaan spelen. “Ik snapte niet dat zo’n man met zo’n status zichzelf zo wilde neerzetten. Hij was die periode erg in zichzelf gekeerd. Ik ben juist heel open naar mensen.” Bij Eindhoven – onder trainer Jan Poortvliet – bloeide hij weer op. “Willem II schakelde ons uit in de play-offs. Die club zat me ook deze zomer weer dwars. Jammer, want ik zou het graag nog eens in de eredivisie willen proberen.”
Vlug weet dat hij dan moet opvallen tussen al die jonge spelers in de eerste divisie. Vorig jaar lukte dat niet. Maar nu heeft hij – na wat aanloopproblemen – een stevige basisplaats. Met drie doelpunten ligt hij ongeveer op zijn gemiddelde. “Ik ben een passende speler, die het vooral van hard werken moet hebben”, zegt Vlug, die als rechtsbuiten of spelverdeler wordt gebruikt. Morgen speelt hij weer tegen een oude club van hem, al is dat door zijn verleden niet zo bijzonder. Waar hij wel naar uitziet, is het weerzien met de materiaalman van Eindhoven. “Een geweldige man. Die zat altijd voor dat kleine raampje in zijn hok te paffen. Als je om materialen vroeg zei hij altijd ‘nee’. Maar hij toverde ze wel tevoorschijn. Mannen met zoveel clubliefde, daar geniet ik van.
Bron: Brabants Dagblad