Column: Aan de hoogste boom
10 januari 2014 om 14:16
Ruud Kaiser was nog niet zo lang geleden, op z'n Bossch gezegd, een kuttrainer. Die 'poezensnor' moest zo snel mogelijk opflikkeren en het liefst opgeknoopt worden aan de hoogste boom, zo werd in het gastenboek en op de tribune verkondigd.
'Je bent zo goed als je laatste wedstrijd' is een vaak gehoorde kreet. Die lijkt zeker op te gaan onder het legioentje van FC Den Bosch. Ook bij ons geldt: de gemiddelde mening van de supporter is zo veranderlijk als het weer. Zo ook die over onze hoofdtrainer. Hij werd verketterd, maar op het hoogtepunt van die tirade wonnen we plots wat wedstrijden. En wat bleek? Binnen no-time hoorde je (los van de soms wat eigenaardige tweets die hij de wereld in stuurt) niemand meer over het baasje van @OranDeKat. Tijdens de ingelaste forumavond sprak hij mooie woorden, onder andere over de supporters, en dus bleek het eigenlijk best een goeie vent.
Nee, snel werden de pijlen gericht op Stijn de Looijer. Ik geef toe, dat manneke heeft voor de camera van het door ons zo geliefde PowNews inderdaad niet zulke slimme uitspraak gedaan. En dat hij, na jarenlang de Bossche jeugdopleiding te hebben doorlopen, geen amateurcontractje wilde tekenen en naar NEC verkaste, was ook niet echt netjes. Maar geef die jongen eens ongelijk dat ie niet meer voor een appel en een ei, maar voor een volwaardig salaris wilde voetballen. Het is immers zijn werk. En ook De Looijer wilde, net als alle fans die hem uitkotsten, gewoon met z'n vriendin gaan samenwonen.
Momenteel baalt ie van de schaarse optredens die Kaiser hem vooralsnog toebedeelt. Terecht overigens, want hij bakt er in de minuten die hij krijgt gewoon weinig van. Maar mag hij daar dan niet van balen? Na een wedstrijd meteen de kleedkamer opzoeken, terwijl je teamgenoten het publiek staan te bedanken. Dát is iets wat de fatsoensnormen overschrijdt en terecht bekritiseerd mag worden. Maar een plaats op de bank beu zijn, dat lijkt me als (top)sporter heel normaal. Zou fraai zijn als het andersom het geval was, zelfs. Dat ie het allemaal wel best vindt. Dán hadden we - naast het vluchten na het laatste fluitsignaal - nog een goeie reden gehad om hem aan te pakken.
Op dit moment is Hasan Kiliç weer de Kop van Jut. Die jongen kan beter dan we dit seizoen vooralsnog van hem gezien hebben. Maar hij is en blijft een van de grootste talenten uit onze jeugd. Eentje die gewoon lekker wil ballen. Elke week, en niet in het tweede. Zeker na die jarenlange revalidaties wil hij weer laten zien waartoe ie in staat is. Dat is hem immers nog niet helemaal gelukt na zijn laatste rentree. Geen wonder dus dat hij nadenkt over een eventuele verhuur, als hij de rest van het seizoen niet meer in de plannen van FC Den Bosch voorkomt. Afgeserveerd wordt ie nu om die uitspraak. Door heel wat supporters die hem eerst nog een geweldenaar vonden en in hem destijds de nieuwe Cruijff zagen. 'Trots zijn op onze kleuren en anders maar oprotten', dat soort taal. En natuurlijk, een kern van waarheid zit daar in. Maar laten we niet overdrijven, want ook Kiliç is een mens van vlees en bloed. Die graag het maximale uit zijn carrière wil halen en niet wil verpieteren op de bank van een modale eerstedivisieclub.
Maar wees gerust Hasan, jouw tijd in ons blauw-wit komt nog wel. Blijf erin geloven, want als jij op je oude niveau bent, kan geen enkele trainer van FC Den Bosch om je heen. Jouw passjes, slimheid en loopvermogen kunnen je nog ver gaan brengen. Ga dus vooral geen geforceerde slidings maken en kopduels proberen te winnen, want daar ligt je kracht helemaal niet. Als je luistert naar degenen die dat van je eisen, dan kun je net zo goed nu al je schoenen aan de wilgen hangen. Je weet wel, aan die hoge boom waar ze een tijdje terug Kaiser nog in wensten...
Bron: FCDBFans.nl / D'n Blom