FCDBFans

Het lijden van een clubicoon

19 februari 2014 om 16:12

Fred van der Hoorn is bezig aan zijn laatste maanden als technisch directeur van FC Den Bosch. 'Ik werd gekielhaald door de supporters. Ik zei tegen die agenten: Geef ze alsjeblieft een kans, dan reken ik wel met ze af.'

En dan zijn er de tranen. Ze vloeien rijkelijk en komen niet onverwachts. Fred van der Hoorn houdt zich gedurende het beladen interview lang goed. Alleen zijn lip trilt zo nu en dan. Het verraadt dat de emoties diep zitten. Zoals in zijn beste dagen als de onverschrokken aanvoerder van zijn FC Den Bosch houdt Van der Hoorn lang alles tegen. Maar als het over zijn onlangs overleden moeder gaat, is er geen houden meer aan. De vijftigjarige clubicoon, toonbeeld van onverzettelijkheid, toont zich mens en breekt. Dikke tranen rollen over de wallen onder zijn ogen. 'Mijn moeder was mijn alles', zegt Van der Hoorn zacht. 'Dit is zo kut, jongen. Het is ook bizar. Twaalf oktober ben ik vijftig geworden, hebben we met het gezin in New York gevierd. Op 13 oktober kom ik terug en twee dagen later is mijn moeder dood. Ze was ziek, ze heeft gewoon gewacht met sterven tot ik terug was. Het doet zo'n pijn. Ik had alleen haar, mijn vader heb ik nooit gekend. Toen ze dood ging, dacht ik: Ik wou dat alles in elkaar donderde.'

Het is Valentijnsdag. Fred van der Hoorn, technisch directeur van FC Den Bosch, moest onze afspraak een dag eerder nog afzeggen door een griepje. We mogen gerust zeggen dat het voor hem ook een seizoen is om goed ziek van te worden.

Aan de gevel van De Vliert hangt een meterslang gedrukt doek. De Bossche slogan Met heel mijn hart wordt vergezeld door een karakteristieke foto van een schreeuwende Van der Hoorn die zijn troepen dirigeert. We weten dan nog niet dat tekst en foto straks een diepere betekenis krijgen. Wat wel snel duidelijk wordt, is dat de liefde tussen fans en clubicoon al een tijd niet meer van twee kanten komt. 'Toeval bestaat niet', zegt Fred van der Hoorn. 'Het is goed dat mijn moeder niet meer mee heeft gemaakt wat ik de laatste maanden over me heen heb gekregen. Want ze was echt naar het stadion gekomen. Ze heeft hetzelfde karakter als ik, altijd voorop in de strijd.'

We denken terug aan maart 2013. We spraken een opgewekte Fred van der Hoorn. Nadat de gemeente Den Bosch de club twee jaar eerder van een faillissement had gered, zou de directeur eindelijk het spelersbudget kunnen verhogen. Binnen twee jaar zou het van 800 duizend euro zelfs naar 1,2 miljoen euro gaan. 'Alleen dan kunnen we onze beste spelers houden en echt meedoen om de prijzen en krijgen we het stadion een keer vol', zei de directeur destijds. De toekomst van FC Den Bosch zou eindelijk weer in de Eredivisie liggen. Nog geen jaar later is alles anders. De Brabanders verkeren opnieuw in financiële problemen. Er is een liquiditeitstekort van enkele tonnen. Enkel door het innen van lang openstaande rekening kon de club de salarissen over januari nog betalen.

De begroting is 3,6 miljoen euro dit seizoen, maar die zal zeker met 600 duizend euro naar beneden worden bijgesteld. Opnieuw schieten de fans hun club te hulp. Eerder al verstreken ze de financieel zieke patiënt een lening van twintigduizend euro, dat bedrag wordt nu helemaal kwijtgescholden om te helpen in de gezondmaking van het noodlijdende FC Den Bosch.

Algemeen directeur Peter Bijvelds, door velen verantwoordelijk gehouden voor deze nieuwe problemen, werd ontslagen en Van der Hoorn kreeg algemene zaken erbij. 'In september is Maarten de Gruyter als voorzitter begonnen', begint de directeur. 'Hij heeft een nieuwe rvc aangesteld. Drie weken na het overlijden van mijn moeder ben ik weer aan het werk gegaan. Begin november moest Peter weg en Maarten vroeg of ik algemene zaken er voorlopig bij wilden doen. De problemen die we toen kenden, hebben we ook direct opgelost. Niet veel later werd wij tijdens een supportersavond door een fan gevraagd waarom ik wel anderen ontsloeg en zelf niet opstapte. Weet je, ik had het misschien nog wel gedaan ook. Ik was al bijna weg, maar Maarten vroeg me: “Fred, blijf alsjeblieft”.

Van der Hoorn werd weggezet als zakkenvuller. 'Dat heeft me echt veel pijn gedaan. Ieder jaar teer ik op mijn spaarcenten, want zo veel verdien ik niet. Het is dat ik bijna tien jaar in het buitenland heb gespeeld, anders zou het niet kunnen. Dat ik nog geen half jaar geleden twintig procent van mijn salaris heb ingeleverd, wil ik eigenlijk niet eens noemen. Dat doe je gewoon. Ik heb in het verleden wel vaker de helpende hand geboden, maar deze club heeft me echt heel veel geld gekost. Ik heb FC Den Bosch heel veel gegeven. Het gaat hier over perceptie van de fans en de waarheid. Dat op die avond geen enkele commissaris aangaf hoe het werkelijk zat, vind ik wel heel kwalijk.'

De gebeurtenissen volgen elkaar vanaf november in rap tempo op. Te beginnen met de nepsjeik van PowNews, iets dat Van der Hoorn en FC Den Bosch heel veel goodwill kostte. Met name materiaalman Guido van de Kamp vergaloppeert zich voor de camera's hevig door zo'n beetje de hele club te verkopen. Van der Hoorn laat enkele e-mails zien waaruit duidelijk blijkt dat de directeur en FC Den Bosch nagenoeg vanaf het eerste moment doorhadden dat de hele zaak nep was. We lezen bijvoorbeeld: 'Nee, die komen bij ons nooit binnen. Daar steken we nul energie in, zij hebben steeds een tactiek. Ben het alweer vergeten. Ze kunnen...'

'Met dat laatste bedoel ik: zij kunnen de pot op. Frans Bauer had bij ons acht maanden geleden een item voor Bananasplit opgenomen. We hebben toen overal aan meegewerkt. Vier maanden later krijg ik die mail van die zogenaamde sjeik. Het eerste wat ik tegen de voorzitter zeg: Dit is Frans Bauer. Mijn schoonzoon werkt bij een IT-bedrijf en ik hem gevraagd naar die mail te kijken. Hij zei: “Fred, Al Massir betekent: het noodlot, en dit zijn verder teksten uit een film, deze mail is niks”.
Van der Hoorn heeft de nepsjeik nooit ontmoet. 'Omdat we onderliging allang wisten: dit gaat helemaal nergens over. Kijk hier een e-mail met: Haha, nu al leuk... Toen zei ik uiteindelijk: We doen mee, we laten ze de hele poppenkast opbouwen. Ik zeg dat ik kom, maar dan sturen we Guido. Ik heb hem er samen met een bevriende politie-agent heen gestuurd, iemand met 25 jaar ervaring om ze te ontmaskeren. Dat is een kardinale fout geweest. Onze mensen hebben daar teksten gebezigd die heel onhandig waren.

Ineens stond die Rutger van PowNews voor mijn neus: “Jullie willen de club verkopen.” Ik zei: Nu zijn jullie hele slechte verliezers. Kom binnen, neem een Bossche bol en we lachen erom. Maar ze hebben gewoon geknipt en geplakt en onze uitleg helemaal niet uitgezonden.'

Van der Hoorn moest diep door het stof. 'Je wil niet weten wat ik over me heen heb gekregen. Het ergste vond ik dat een regionaal dagblad letterlijk reacties van woeste supporters van een forum heeft geplukt en afgedrukt. Teksten als: Van der Hoorn verkoopt zijn ziel, Van der Hoorn maakt de club kapot. Ze hebben me echt geprobeerd neer te halen. Alsof ik FC Den Bosch aan een sjeik zou verkopen. Toen had ik moeten zeggen: Ik stop ermee.'

De storm aan kritiek waaide uiteindelijk over en Van der Hoorn ging met FC Den Bosch het kerstreces in. Toen ineens bleek dat er meer financiële problemen waren, trok de directeur meteen aan de bel. 'Ik wil best algemene zaken erbij doen, maar dit was not my cup of tea', zegt de Brabander. 'Ik ga niet met de beschuldigende vinger wijzen, maar het is duidelijk dat er voor dit seizoen totaal niet realistisch is begroot. Dat wilde ik niet op mijn bordje krijgen. Helemaal niet omdat we met het voetbalbedrijf altijd binnen het budget hebben gezeten. Ik zit nu zelfs zeventigduizend euro onder mijn begroting (van 800 duizend euro, red).

De club haalde in de winterstop Paul van der Kraan terug die de specialistische financiële kennis wel in huis heeft. 'Nu zijn we echt 24 uur en zeven dagen per week aan het werk. Ik doe hier 's ochtends de kachel aan en 's avonds het licht uit. Het komt goed maar dit kost zo veel onnodige en hemeltergend veel energie. Op een gegeven moment zit je op de tribune en is voetbal bijzaak geworden. Maar dat kan niet de bedoeling zijn voor een voetbaldier zoals ik. Ik was gewoon helemaal mezelf niet meer, had slapeloze nachten.'

Toen Van der Hoorn vervolgens met Brabant United, de gezamenlijke opleiding van Den Bosch en RKC Waalwijk kwam, kreeg de directeur opnieuw de strontkar over zich heen. Hij waarschuwde zijn rvc diverse keren dat de club nooit zelfstandig een jeugdopleiding in stand kon houden. Als FC Den Bosch daar eerder afstand van had genomen, had het nu niet in de financiële zorgen gezeten. 'Ik kan namelijk niet ieder jaar een Danny Verbeek verkopen om de opleiding, die 227 duizend euro kost, in stand te houden', stelt Van der Hoorn, die ook nog het elftal Onder-14 traint. 'Brabant United kan daarom echt iets fantastisch worden. We hebben van de KNVB de RJO-status gekregen, er zit LOOT-onderwijs aan verbonden, we pakken de gehele Bommelerwaaard, de beste talententjes spelen met elkaar, financieel winnen we er iets mee en het is bovendien een geheel aparte entiteit waarvan beide clubs vijftig procent eigenaar zijn. Het is voor iedereen goed.'

Daar dachten de fans toch anders over. 'Ik werd gekielhaald door de supporters. Ik was een verrader, ik had de ziel van de club verkocht. Maar ik beslis hier niets alleen en we denken allemaal dat dit het beste is voor FC Den Bosch. Het is voor de toekomst. Maar nee hoor, niks dan bagger van de fans. Ik kan je mails laten lezen waarin ik op een schandalige manier word bedreigd. Ik heb zelfs politiebegeleiding gehad. Dat hoefde van mij niet. Ik zei tegen die agenten: Geef ze alsjeblieft een kans, dan reken ik wel met ze af. Het is misschien een kleine groep, maar er zit kennelijk heel weinig zelfreinigend vermogen bij de rest van de supporters. Dat zegt me voldoende. Weet je dat het voor die bewuste supportersavond de politie een hele vluchtroute voor me had uitgestippeld? Voor als het uit de hand zou open. Maar ik ga hier door de voordeur naar buiten, dat is die avond ook gebeurd en zo zal het straks ook gaan.'

Als we Van der Hoorn vertellen dat hij in één seizoen tien jaar ouder lijkt geworden, zegt de Brabander: 'Ik snap wat je bedoelt. Waarom ik dit nog doe? Dat is een hele goede vraag waar ik het thuis ook veel over heb gehad. Ik loop nergens voor weg. Als het warm wordt, wil ik dicht bij het vuur zitten. Maar leuk is het niet als Arnold Scholten belt en zegt: “Fred er staan boze supporters voor het stadion”. Dan kom ik uit Rosmalen en los het op, want er is helemaal niemand die aan me durft te komen. Maar dit moet ik eigenlijk niet meer willen. Het is heel simpel, nu zit ik hier puur nog om Maarten de Gruyter. Hij is hier neergezet en heeft ook niet om deze problemen gevraagd.'

En als het is opgelost?
'Dan is intern wel bekend wat ik ga doen. Dat zegt denk ik wel genoeg. Mijn vrouw zegt: “Fred, jongen, er is er maar één op de wereld gekomen om te lijden. Dat is Jezus Christus en niet wij.” Dat is wel een eye-opener gewest, want er als er één helemaal klaar mee is, dan is het wel mijn vrouw. Het kan niet zo zijn dat als er iemand geblesseerd raakt, dat het aan mij ligt. Dat als ze op de paal schieten, ik schuldig ben. En als er financiële problemen zijn, dat ik daar verantwoordelijk voor ben. Ik weet, ik trek veel naar me toe, maar je kunt mij niet overal de schuld van geven. Dat is heel vaak wel gebeurd.'

Voor het voetbalbedrijf is Van der Hoorn wel verantwoordelijk. 'Daar mag ik ook op worden afgerekend, graaf zelfs. Ik heb de afgelopen twaalf jaar nooit één dubbeltje uitgegeven om een speler te halen en nooit meer uitgegeven dan dat ik had. Ik heb de club wel heel veel geld opgeleverd: 3,1 miljoen euro aan transferinkomsten om precies te zijn. Dat is bijna 260 duizend euro gemiddeld per seizoen. Zo op de rekening van FC Den Bosch. Het is heel frustrerend dat het geld dat ik verdiende altijd rechtstreeks in een of ander gat ging. We verkochten John Verhoek voor 425 duizend euro, ik heb er niets van gezien. We hebben dus sportief nooit door kunnen groeien.'

Van der Hoorn spreekt zelf geen enkele keer hardop uit dat hij na dit seizoen stopt, maar het is overduidelijk dat dit het geval is. Het is een frustratie dat het hem niet is gelukt zijn club structureel in de Eredivisie te krijgen. 'Dit is het mooiste vak dat er is en de uren die ik in Den Bosch stop zijn niet te tellen. Dat vind ik niet erg, omdat ik er van overtuigd ben dat als deze club straks weer helemaal gezond is, Eredivisie echt mogelijk is. Misschien hebben ze wel gelijk hoor en is mijn houdbaarheidsdatum overschreden. Wordt het tijd voor een frisse wind. Misschien lukt het een ander wel. Want ik kan wel Eredivisie-voetbal willen, maar alleen daarmee redt deze club het niet. Tegen de maan aanpissen kunnen er ook maar weinig.'

Van der Hoorn heeft maar één zorg en dat is FC Den Bosch gezond achter laten. 'En wie het daarna moet doen, weet ik niet. Maar mijn besluit staat vast en het is geen beslissing van vandaag op morgen. Het is een heel proces geweest. Ik heb altijd gezegd dat FC Den Bosch een club van, voor en door supporters is. Nou, zijn willen dit, tenminste zo voel ik dat nou, dan ga ik hun wens vervullen. Prima toch. Ik blijf wel supporter, ga ik fijn op vrijdagavond achter het doel op de tribune zitten lekker stiekem voetbal kijken. Dat is toch geweldig, ga ík een keer zeggen wat er allemaal niet deugt. Kijk, zie je die jongens met een beperking die stoeltjes schoonmaken? Dat is toch fantastisch. Er zal er vanavond vast nog ééntje vies zijn en dat is dan mijn schuld. Het is een kenmerk van een Bosschenaar. Ze kunnen niet veel, maar weten alles beter. Met die mentaliteit ben ik wel een beetje klaar'.

Wat Van der Hoorn na dit seizoen gaat doen, is nog niet bekend. De Brabander vindt het ook nog niet relevant. 'Als er iets ander komt, is het mooi. Komt er niks, is het ook goed. Maar in deze functie bij deze club blijf ik niet. Ik heb een heel fijn gezinnetje. Als dat maar gezond blijft, ben ik al gelukkig. In mijn relatie tot de dood van mijn moeder, maakt niets me meer uit. De financiële ellende, en de shit die ik over me heen heb gekregen, stelt toch helemaal niets meer voor. Ik zeg je nu dat als mij overkomt wat mijn moeder is overkomen, wil ik geen minuut stilte in De Vliert. Nog geen seconde. Bij mijn afscheid, geen bloemetje. Dat ze niet denken dat ik het allemaal daarvoor heb gedaan. Ze hoeven mij niet te eren, nog niet misschien. Eén ding weet ik wel. Dit blijft mijn club en ik het altijd voor FC Den Bosch gedaan. Met heel mijn hart.'

Bron: Voetbal International